Είναι βιβλίο... του Lane Smith

Κάνε κλικ στις εικόνες...

Ημέρα γενεθλίων του σπουδαίου Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.

( Τον ξέρετε ; )

Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.

Έγραψε 168 παραμύθια, όπως ...Το ασχημόπαπο ...

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα ... Η βασίλισσα του χιονιού...

Η Τοσοδούλα ... Τα καινούρια ρούχα του αυτοκράτορα ... κ. ά.

Είμαι σίγουρη πως σίγουρα ξέρετε κάποια από αυτά !

Ποια είναι τα μέρη του βιβλίου ;

Όσοι διαβάζουν βιβλία λέγονται... αναγνώστες .
Υπάρχουν βέβαια και οι βιβλιοφάγοι...

Προσοχή !!! Δεν τρώνε βιβλία...διαβάζουν πολλά βιβλία.

Aς μην ξεχνάμε όμως και τον δικό μας σπουδαίο παραμυθά, τον... Αίσωπο.
Εσύ ...ποιους άλλους παραμυθάδες ξέρεις ;

Από το 1966 και κάθε χρόνο, μια διαφορετική χώρα, ετοιμάζει ένα μήνυμα

και μια αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να τονίσουν

την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης και να βοηθήσουν τα παιδιά,

αλλά και τους μεγάλους να τα αγαπήσουν .

Φέτος η χώρα αυτή είναι η Κύπρος ! Και αυτή η αφίσα που έφτιαξαν :

Μήνυμα Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου 2026
«Φυτέψτε ιστορίες και ο κόσμος θα ανθίσει»

Μια φορά και έναν καιρό, γεννήθηκε ένα παιδί το οποίο ήθελε να ζήσει καλύτερα από τους ήρωες των παραμυθιών που ζούσανε απλώς καλά.
Μεγάλωνε και άλλαζε. Διάβαζε και μεταμορφωνόταν.
Γινόταν Δον Κιχώτης και πολεμούσε τους ανεμόμυλους.
Γινόταν Αλίκη και ζωντάνευε τα θαύματα.
Γινόταν Ρομπέν και έσωζε τα δάση.
Γινόταν λύκος και έφτιαχνε αγέλες που τραγουδούσαν στο φεγγάρι.
Περνούσαν τα χρόνια, μα ο κόσμος δεν άλλαζε όπως ποθούσε.
Κατάφερε όμως να φτιάξει έναν δικό του κόσμο. Σε μια αυλή με κήπο. Έβαλε μέσα ό,τι αγαπούσε. Πέρασαν κι άλλα χρόνια, και αφού γινόταν ολοένα και σοφότερος με τα διαβάσματά του, βρήκε τη λύση.
Ήρθε φθινόπωρο. Όργωσε καλά τη γη και φύτεψε.
Χειμώνιασε. Περίμενε να λιώσει το λευκό χαλί. Βιβλιοπαρέα είχε εκλεκτή και έκανε υπομονή.
Την άνοιξη πετάχτηκαν τα πρώτα φυλλαράκια. Μεγάλωσαν κορμοί, κλαδιά, ξεπρόβαλαν μπουμπούκια. Γέμισε η ψυχή με χρώματα και αρώματα.
Το καλοκαίρι; Βάρκες, ιστιοφόρα, αερόστατα, ποδήλατα… Ταξίδευε παντού!
Ήξερε πια με βεβαιότητα πως μόνο έτσι θα τον άλλαζε τον κόσμο.
Έγινε φυτευτής.
Φυτευτής ιστοριών μαγικών.
Έσπερνε λέξεις, λίπαινε εικόνες, σκάλιζε μαγεία, πότιζε φαντασία και φύτρωναν ιστορίες. Μετά; Κλάδευε αγάπη και χάριζε μπουκέτα στους περαστικούς.
Μπουκέτα ειρήνης, ελπίδας, δύναμης, πίστης στο αδύνατο. Μπουκέτα μικρών θαυμάτων για τον καθένα.
Κάθε άνοιξη, στις 2 του Απρίλη, οι ιστορίες που φύτευε άνθιζαν τον κόσμο.
Α, και με τα εργαστήρια κηπουρικής μοιραζόταν τη γνώση του φυτέματος με μεγάλους και μικρούς.
Και έγινε ο κήπος του ο Κήπος της Ελπίδας και η αυλή του η Αυλή των Θαυμάτων, με τον θαυματοποιό πάντα εκεί, να ξετυλίγει κόκκινες κλωστές ιστοριών.